ما مثل بچه کوچکی هستیم که به کتابخانه عظیمی مملو از کتابهایی به زبانهای مختلف وارد

میشود . بچه می داند که کسی باید آن کتابها را نوشته باشد . نمیداند چگ.نه . زبان آنها را

نیز درک نمی کند . تنها حدس می زند که نوعی نظم مرموز در چیدن کتابها وجود دارد . ولی

نمی داند آن نظم چیست . به نظر من این طرز رفتار باهوشترین انسانها در مقابل خداوند

است . ما میبینیم که جهان به طرز شگفت انگیزی مرتب می شود و از بعضی قوانین پیروی

می کند . ولی تنها اندکی از این قوانین را می فهمیم . ذهن محدود ما نمی تواند نیروی

مرموزی را که صور فلکی را به حرکت در می آورد درک کند.(اینشتاین)